Dziennik #362/2025 - najgorzej

To jest najgorszy rok mojego życia. Zaczął się rakiem, pogrzebem i tak się gówno ciągnęło cały rok. Piszę to i lecą mi pierdolone łzy. Mam dość, po prostu dość, ale nie pozwolę na to, żeby najwspanialszy człowiek na świecie przeze mnie cierpiał dlatego wstanę. Mam wszystkie możliwe objawy odstawienia używek. Drgawki, wymioty, o tym co się dzieje z moją głową to nawet nie powiem. Nie wiem ile leków dzisiaj przyjęłam, ale wierzę, że gość, którego ogarnął mi kumpel wyciągnie mnie z tego gówna. I cieszę się, że nie będę dzisiaj w nocy sama, bo nie jest najlepiej.

Ten skurwysyn w kilka tygodni zrobił mi takie piekło z życia, że mam ochotę go zabić. A najlepiej siebie, ale tego nie zrobię.