Matko i córko, co za dzień! Ten dzisiaj, nie wczoraj. Dopiero teraz mam krztynę czasu, żeby naskrobać parę słów raportu za wczoraj. A co się działo wczoraj, trudno było sobie przypomnieć, bo żadnego zdjęcia w galerii. Ale już wiem. Wczoraj było miło i spokojnie, jak na niedzielę przystało. Byliśmy na obiedzie u Babci, a potem w domu wykrzesałam chwilę dla siebie i zrobiłam mały trening. Wygnana do przedpokoju - w dużym pokoju nie było miejsca na mnie i matę, bo dzieci urzędowały tam na całego. Co oczywiście nie dało mi chwili samotności, bo już wkrótce miałam na macie w wąskim przedpokoju koleżankę, robiącą psa z głową w dół, przepasaną taśmą miniband.
Mother and daughter, what a day! Today, not yesterday. I only now have a little time to write a few words of a report about yesterday. And it was hard to remember what happened yesterday, because there were no pictures in the gallery. But now I know. Yesterday was nice and quiet, as befits a Sunday. We had dinner at Grandma's, and then at home, I carved out a moment for myself and did a little workout. Banished to the hallway—there was no room for me and the mat in the living room, because the kids were completely busy there. Which, of course, didn't give me a moment of solitude, because soon I had a friend on the mat in the narrow hallway, doing downward facing dog, tied with a mini band.
