Memories Left Behind in the Hazelnut Trade 🌰 🌿 📷 / Fındık İşlerinden Geriye Kalan Anılar 🌰 🌿 📷

Hello everyone,
In the winter month when greenery hides itself, I will tell you about the summer I miss , the sound of birds, and a day left over from summer.

Herkese merhaba,
Yeşilliğin kendini sakladığı kış ayında; yeşilliği, kuş sesini özlediğim yaz ayını ve yazdan kalma bir günümü anlatacağım.

I grew up in the Black Sea region, in the province of Ordu. Naturally, summer in Ordu means hazelnut harvest. Although it was the right decision for a holiday because it was cool and peaceful, it was also the wrong decision. Because it was hazelnut harvest time. The hazelnut work had begun. 😀

Ben Karadeniz bölgesinde Ordu ilinde büyüdüm. Ee haliyle yazın Ordu demek fındık hasadı demek oluyor. Tatil için serin ve huzurlu olmasından dolayı ne kadar doğru bir karar olsa da bir o kadar da yanlış bir karar oldu. Çünkü fındık hasadı vardı. Fındık işleri başlamıştı. 😀

Before harvesting the hazelnuts, the weeds in the garden need to be cleared. As this is hard work, the men do it. Our garden work also falls to my brother. They currently use a motorised tool for clearing, but previously they used a tool called a hand scythe. The scythe was more tiring and time-consuming. Thankfully, technology exists now and the workload is gradually getting lighter.

Fındık toplanmadan önce bahçenin otlarının temizlenmesi gerekiyor. Bu iş güç isteyen bir iş olduğundan erkekler yapıyor. Bizim bahçe işlerimiz de erkek kardeşime düşüyor. Şuan temizleme işini motorla yapıyorlar ama önceden el tırpanı denilen aletle yaparlarmış. Tırpan daha yorucu ve uzun zaman alıyormuş. Neyseki şuan teknoloji var ve iş yükü gitgide daha da hafifliyor.

One day when my brother was working in the garden, we set off to take him some food. The garden we went to was half an hour's walk from home. Walking with my sister, we enjoyed the greenery and the fresh air. After living in city life, it gave us a miraculous sense of relief and a wonderful feeling.

Kardeşim bahçede çalıştığı bir gün ona yemek götürmek için yola koyulduk. Gittiğimiz bahçe, eve yarım saatlik yürüme mesafesindeydi. Kız kardeşimle birlikte yürürken yeşilliğin ve temiz havanın da tadını çıkardık. Şehir hayatında yaşadıktan sonra mucizevi bir rahatlama ve muhteşem bir his veriyordu.

Most people had finished their garden cleaning. They were waiting for the hazelnuts to ripen. I suppose my brother was a bit late. Because he had many gardens to clean. And there was very little time left before the hazelnut harvest. He wouldn't have a chance to rest.

İnsanların çoğu bahçe temizlik işlerini bitirmiş. Fındığın olmasını bekliyordu. Galiba kardeşim biraz geç kalmıştı. Çünkü temizlenecek bir çok bahçesi vardı. Ve fındık toplama zamanına çok az kalmıştı. Dinlenmeye fırsatı olmayacaktı.

When we arrived at the garden, we saw that my cousin had also come to his own garden. Like my brother, he was late for this work. We called out to my brother to come and eat. It was difficult to stand on the uneven ground, and working was even harder. I couldn't hear him over the noise of the engine, so I had to go over to him. The ground was muddy because it had rained the day before. Walking was quite difficult. After my brother heard me, we invited my cousin to join us for lunch. We all drank our tea together in a picnic atmosphere. At least, that's how it was for my sister and me.😀

Bahçeye geldiğimizde kuzeniminde kendi bahçesine geldiğini gördük. O da kardeşim gibi bu işlerde geç kalmıştı. Yemek yemesi için kardeşime seslendik. Engebeli arazide durmak zor, çalışmak daha da zordu. Motor sesinden sesimi duymadığı için yanına gitmek zorunda kaldım. Önceki gün yağmur yağdığı için yerler çamurdu. Yürümek bir hayli zordu. Kardeşimi sesimi duyurduktan sonra kuzenimi de yemeğe davet ettik. Hep birlikte piknik havasında çayımızı içtik. Yani en azından kız kardeşimle benim için öyleydi.😀

After dinner, we walked in the forest. Our childhood was spent in these forests. In autumn, we would fill sacks with dry leaves, sit on them and slide down the slopes. There were trees of all shapes and sizes. They caught our attention. We would sit on these trees and play for hours. The same trees and so many memories. Walking around like this took me back to the old days. They were very beautiful and special memories for me.

Yemekten sonra ormanda yürüdük. Küçüklüğümüz bu ormanlarda geçti. Sonbahar ayında kuruyan yaprakları çuvala doldurur üzerine otur kayak yapardık. Değişik şekillerde ağaçlar vardı. Dikkatimizi çekerdi. Bu ağaçlar üzerinde oturur saatlerce oyun oynardık. Yine aynı ağaçlar ve bir çok hatıralar. Böyle gezerken eski günlerime gittim. Çok güzel ve özel anılardı benim için.

While spending time in the forest, my brother and cousin had finished their work. It was time to go home. Fortunately, we wouldn't have to walk through this difficult terrain on our way back. We were going to make our way back with the tractor we called the “pat pat”. My brother started the tractor, but because the ground was muddy from the rain, the tractor couldn't get out of the rough terrain. My cousin and brother struggled for about half an hour before they managed it. Finally, we were on our way. I felt very lucky to be breathing this fresh air. I had left another peaceful day behind me.
See you soon.

Ormanda vakit geçirirken kardeşim ve kuzenimin işleri bitmişti. Eve gitme zamanı gelmişti. Neyseki eve dönerken bu zorlu arazide yürümek zorunda kalmayacaktık. Pat pat dediğimiz tarım aracıyla dönüş yapacaktık. Kardeşim aracı çalıştırdı ama yağmurda yerler çamur olduğu için pat pat engebeli arazide çıkamadı. Kuzenimle kardeşim yarım saat kadar uğraştıktan sonra başardılar. Nihayet yola çıkmıştık. Bu tertemiz havayı soluduğum için çok şanslıydım. Huzurlu bir günü daha geride bıraktım.
Görüşmek üzere.